Scinni u duluri, comu fridda lama,
tra un silenziu chi tessi la sò trama,
cu stu pinzèru afflittu, ca tuppìa
comu in vuci addipersa, pi la via.
O Mariu, u vidi ! U tempu ni scuncigna!
comu cocci di racina, a la vinnigna…
Comu petra di màcina all’alivi
nta un scrusciu di favari e di sorgivi.
Ma ogni morti n’ avi i sò germogli
un fruttu duci, in donu, ca si cogli.
L’ innuccenti ca va addàtta a u senu
scurgennu da’ so matri, lu sirenu…
Oh, ccà turnassi! A u jùnciri di voria
in tonu di carizzi, di memoria!
Tu vèniri in lucidda supra u ramu
cu i jorna tò, comu oru, a nu raccamu.
U spàrtiri l’ amici, u tempu, i viaggi,
partennu o ventu, all’acqui, in suli ‘e raggi;
cunsòli di nuttati e di canzuna
avennu in mantu un trascicu di luna….
E’ un giogu supra i spaddi, la tò assenza,
pregiu e valuri, tu, d’ appartinenza,
passiuni a chiddi strati, a viòli, a greggi,
in teatru a scalunèri senza seggi…
E a menti, allura, ddà, o passatu curri :
a tò biunnizza, in lustru all’ occhi azzurri
beddu surdatu, juntu da oltremari
cca ‘n menzu a sti cuntrati, arriturnari.
E i tò cumpagni chi sunnu, senza tia?
N’incantu spogliu, avaru di magìa.
N’ affettu persu in grembu a nu tramuntu,
A notti ca mai dici lu sò cuntu…
E ‘n mentri sta poesia cca s’ addimura,
s’ accosta, ora, nnanzi a tò signura
in mutu cori, in fascinu silenti
tra soni di tristizza, adàsci e lenti.
Infini, o latu o sguardu d'u gran Santu
di fidi nun mancassi ora, u cantu.
Cu Mariu a cantunera chi l’ ascuta
In funnu a na carizza mai pirduta.
Palermo, 19 X 26
Photo Rosario Cascio e Nunzio Mogavero